• Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn

In 2018 was de Eemshaven in de race voor de bouw van een Europese mega fabriek van Tesla. U weet wel, zo’n apparaat met een stekker die zich door Google de weg laat wijzen en ’s avonds braaf aan het infuus ligt. Mijn compagnon heeft ook zo’n ding. Soms mag ik wel eens meerijden en dan vergaap ik me aan de techniek en het zoemende geluid van de banden. Een uit de kluiten gewassen IPad vormt het dashboard en je kunt er ook nog tegen praten. Soms praat-ie terug. „Wat zegt  u, naar Groningen? Noem ja of nee.” De conversatie wordt pas echt hilarisch als je nee zegt. Met weemoed denk ik nog wel eens terug aan de tijd dat ik voor Apple werkte en je met toeristenkaart van Alamo Autoverhuur op je schoot op een inventieve manier je weg door California moest vinden. Nu misschien niet meer nodig, maar je werd er in elk geval geen topografische debiel van. Uit datzelfde California maakt de elektrische autofabrikant Tesla de sprong naar Europa. Voor de bouw van een mega fabriek was ook de Eemshaven als locatie in trek. Na maandenlang getouwtrek, paaien en met stroop smeren won uiteindelijk Berlijn de hoofdprijs. Musk had in al z’n wijsheid besloten dat de Duitse hoofdstad het domein van Tesla moest worden.

Nu ben ik gelukkig niet anti Duits of anti milieu, maar ik ben wel een beetje ouderwets. Ik rijd namelijk nog rond in een Duitse auto. Zo een met, jawel, een ‘verbrandingsmotor’! Nu staat de Duitse auto-industrie niet bekend als voorvechters van elektrische auto’s, maar ja, onder druk van de politiek wordt alles vloeibaar. Schoorvoetend aanvaard de industrie het e-mobility tijdperk. Maar juist die verbrandingsmotor was het paradepaardje van de Duitse auto-industrie. Hoogwaardige techniek, die steeds verder doorontwikkeld en verfijnd is (het gesjoemel van een paar te ambitieuze ingenieurs even terzijde). Wat een genot als ik even naar Bremen moet via autobahn 31 en de 28 vanaf Oldenburg. Met een actieradius van 990 km op de boardcomputer en cruise control op 150 km/h heeft het motortje het helemaal naar z’n zin. Het zoeft heerlijk, alsof het er voor gemaakt is. Op een enkele Max Verstappen na, doe je dan gewoon lekker met het verkeer mee en je hoeft in Bremen ook niet direct aan het infuus. Tanken doe ik met gemengde gevoelens meestal in Duitsland. Ik gun ieder z’n omzet en Nederlandse ondernemers in de grensstreek hebben het al zwaar genoeg dankzij de idioot hoge belastingen en accijnzen op fossiele brandstof in Nederland. Met prijzen die, afhankelijk van het tijdstip op de dag 15 tot 20% lager liggen is voor veel automobilisten de keuze snel gemaakt. Om maar niet te spreken van de BPM op nieuwe auto’s die men in Duitsland helemaal niet kent.

Nu heeft de Duitse overheid ook nog een BTW verlaging tot 31 december 2020 van 3% afgekondigd, waardoor de BTW 5% lager ligt dan in Nederland. Ondanks de grote sympathie voor lokale ondernemers wint mijn afkeer van torenhoge belastingen het van de sympathie. Een Tesla hoef je niet te tanken en je betaald ook (nog) geen BPM. Maar ja, van een actieradius van ca. 350 km wordt je nog niet echt blij. Tegen de tijd dat een elektrische auto ook een actieradius heeft van 990 km is Alon Musk na het roken van een verkeerde joint misschien wel op zijn besluit teruggekomen en kiest hij alsnog voor de Eemshaven. Want naar het schijnt, rommelt het in Berlijn.

Jan Oosterbeek

Regio observer

Share This